Etiket arşivi: Yıldıray Oğur

MEDYA DOSYASI /// KEREM ALTAN : Haydi Yıldıray, daha yüksek sesle: ‘Ordu göreve’

Yok, henüz “ordu göreve” diye ortaya çıkmadı ama yakındır. Yaşadığı düşüşün arkasından böyle bir çığlık atması da muhtemeldir.

Başbakanı’nın hukuksuzluklarını kapatmak için dört elle sarıldığı Kemal Kerinçsizler’le birlikte yakında görürüz kendisini meydanlarda.

Yıllarca çalıştığı Taraf Gazetesi hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunanlara “cephane” sağlayan yazılar yazdıktan, “o belgeyi yayınlamak suçtur” diye yol gösterdikten sonra artık her şey mümkün.

PKK itirafçılarını hatırlarsınız…

Ergenekon terör örgütünün tetikçiliğini yaptılar yıllarca. Kendileri de Kürt olmalarına rağmen “aldatıldık, kandırıldık” diyerek Ergenekon’un emrine girip yüzlerce Kürdün canına kıydılar, faili meçhul cinayetlerin tetikçiliğini üstlendiler.

Yıldıray Oğur da sonunda onlara benzedi. “Kandırıldım, kullanıldım” diyerek “milli orduya kumpas” yalanının arkasına takıldı. Bir zamanlar “askeri vesayete” birlikte karşı çıktıklarına pusu kurmaya uğraşıyor şimdilerde.

“Milli ordunun” tertemiz olduğuna inanmamızı bekliyor. Darbe planlarını, darbeleri, faili meçhulleri, öldürülen vatandaşlarımızı, suikastları unutmamızı istiyor “kullanışlı aptal”.

Kendisine “kullanışlı aptal” dememin sebebi yukarıda saydığım anlaşılmaz beklentisi değil tabii ki.

“Kullanışlı bir aptal” olduğunu kendisi yazdı. Gazete yazısından ziyade “kullanışlı eleman” arayanlar için yayınlanmış bir ilan metni gibiydi yazdıkları.

“Bir insanın, göğsünü gere gere kullanışlı olduğunu itiraf edebilmesi için acaba ne kadar kullanışlı olması gerekir?” sorusunu şimdilik bir kenara bırakıp devam edelim.

Yıldıray “kullanışlı bir aptal” olduğunu öyle durup dururken keşfetmedi.

Yaşam koçu, akıl hocası, hatta belki de işvereni olan Başbakan’ın Başdanışmanı Yalçın Akdoğan’ın, yolsuzlukların üstünü örtmek ve iktidarın kaybettiği önemli bir ortaklığın yerini kirli bir ittifakla doldurmak adına “milli orduya kumpas” lafını ortaya atmasından sonra, “Hakikaten amma da kullanışlı aptalmışız” diye ani bir aydınlanma yaşadı.

Galiba zamanlama bu defa gerçekten manidar oldu.

Akdoğan bu sinsi yola sapar sapmaz Yıldıray bir anda “kullanışlılığını” ilan etme ihtiyacı duydu.

Akdoğan’ın o manevrası Yıldıray’ın birdenbire kendisiyle ilgili “gerçeği” keşfetmesini sağladı.

Akdoğan’ın gücünü de takdir etmek gerekir, bir insanı bir cümleyle değiştirebilecek bir kudrete sahip adam.

Eğer hükümeti çok zor duruma düşüren yolsuzluk skandalı patlamasaydı Yıldıray’ın “vicdanının” o kurnaz mı kurnaz sesini belki de hiç duyamayacaktık.

Siyasi iktidarın çıkarlarına endekslenmiş böyle bir vicdanın, siyasi iktidarın her söylediğinin doğruluğuna iman eden böyle bir kullanışlılığın ve siyasi iktidarla birlikte bir yandan bir yana savruluşun tek nedeninin “vicdan” olduğuna insanların inanmasını bekleyen böyle bir aptallığın pek kolay bulunmayacağını da söylemeliyim.

Şimdilerde kendisi “Kafes ve Askeri Casusluk davaları için pişmanlığımı dile getirdim” dese de Yalçın Akdoğan’ın “milli orduya kumpas” saçmalığını ilk dillendirdiği günlerde, Balçiçek Pamir’in programına çıktığında, özellikle herhangi bir dava ismi söylemeden, “Artık bundan önceki davalara da şüpheyle bakıyorum” dediğini kendi kulaklarımla duydum.

Ergenekoncular ve darbeciler için açılmış bütün davaları bir şüphe bulutunun içine gömdüğüne bizzat şahit oldum.

Belki de sonradan abilerinin uyarısıyla, tüm cephaneyi bir anda bitirmemek adına davalardan dava beğendi.

Ama yine de Yıldıray’ın kurnazlığının altını çizecek bazı soruları kısaca sormakta da yarar var tabii.

Örneğin hazır vicdanının sesini dinlemeye başlamışken, neden Başbakanı’nın hapishanede olmasından sık sık yakındığı “milli ordu”nun eski Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ’a mahkumiyet yolunu açan “internet andıcı” haberi hakkındaki düşüncelerini hala açıklamadığını merak ediyor insan.

O haber de yalan mıydı? Bir kullanışlılığın sonucunda mı ortaya çıkmıştı? “Milli orduya” kurulmuş bir kumpas mıydı?

Yoksa gerçek miydi? Eğer gerçekse, “milli orduya kumpas kuruldu” lafının bir yalan olduğunu düşünmek mi gerekir? Akdoğan yalan mı söyledi?

Niye bu konuya hiç değinmiyor Yıldıray?

Belki de şimdilik o konuyla ilgili bir komut gelmedi kendisine. Başbakanı’nın ileride çıkması muhtemel bir başka hukuksuzluğunu kapatmak için her ihtimale karşı cebinde tutuyor sanırım bu “pişmanlığını”.

Şimdi bir de “ben özeleştirimi yaptım, başkaları da yapmalı, hesabını veremezler” diyor.

Hesap verme konusuna girebilecek kadar cesur olması şaşırtıcı tabii.

Gezi’de ölenleri Başbakanı uğruna görmezden gelmenin, ayakkabı kutularından fışkıran dolarlardan Başbakanı’nın hayrı için hiç söz etmemenin, Roboski’de öldürülen 34 insanın felaketine hiç değinmemenin, iktidar olmanın gücünün kullanıp mahkeme emirlerini dinlemeyerek açıkça hukuku katledenleri savunmanın, bu korkunç suçları işleyenlerin “kullanışlı” neferi olmanın hesabını kendisi nasıl verecek?

Siyasi iktidar değiştikten sonra bir başka “ben o zaman kullanışlı aptaldım” açıklamasıyla bunları da geride bırakacağını mı düşünüyor acaba?

Bu, tam da onun “kullanışlı” kurnazlığına uygun olur aslında.

Bu arada hazır konu “kullanışlı” olmaktan açılmışken…

Yıldıray gibi geçmişlerine ihanet edip koşa koşa yolsuzluklarla kirlenmiş bir iktidarın yanında saf tutan Markar (kendisinden yakında “Ermeni soykırımı büyük bir yalandır” konulu bir yazı gelirse hiç şaşırmam), Melih ve Kurtuluş’tan hala aptallıklarıyla ilgili bir itiraf gelmemesi de düşündürücü.

Yoksa onlar Yıldıray kadar aptal değil mi?

YANDAŞ KALEM YILDIRAY OĞUR : Türkiye’nin “kullanışlı aptal” tarihi

Türkiye gazetesi yazarı Yıldıray Oğur, her bir satırı, her bir cümlesi birbirinden kıymetli bir yazıyla bugün paralel yapı ve Gülen örgütünün vesayetine bir kez daha “hayır” dedi.

Oğur Türkiye’deki "kullanışlı aptallık tarihi"ni de anlattığı yazısında, mezarlardan ölüleri, Kamboçya’dan öğretmenleri kaldırıp oy vermeye çağıran bir cemaatin bütün bunları yapabileceğini, düğmeye bastığında harekete geçen bir paralel devlete sahip olduğunu, Koç’a bir ananas, Haberal’a cuma namazında bir omuz mesafesine kadar geldiğini görememeleri için de "utancı bizim olsun" diye yazdı.

İşte Yıldıray Oğur’un mutlaka okunması gereken yazısı:

Kullanışlı bile olmayan bir aptallık üzerine…

1833 yılında Takvim-i Vekayi’de (şimdi Bulgaristan topraklarında olan) Tırnova Kadısı’nın bir mektubu yayınlandı. Mektup kasaba halkına dadanan yaratıklar hakkındaydı. İnsanlara saldırıyor, evlere girip erzakları talan ediyordu bu görünmez yaratıklar. Sonra halka çok zulmetmiş iki yeniçerinin mezarlarından "hortlayıp" bu işleri yaptığı ortaya çıktı. İki Yeniçeri’nin mezarı açıldı. Bir de ne görülsün! Cesetler büyümüş, tırnakları saçları uzamış iki vampir…

Kasaba halkı ancak cesetleri yakarak vampir Yeniçerilerden kurtulabilmişti.

Kadı’nın bu mektubunun 1833 yılında II. Mahmud’un resmî gazetesi Takvim-i Vekayi’de çıkması herhalde tesadüf değildi. Bundan 7 yıl önce Yeniçerileri kılıçtan geçirmiş padişahın gazetesinin yaptığı ilk millî kara propaganda haberi olarak geçmişti kayıtlara…

Daha sonra iktidarlar, bu kara propaganda işinde profesyonelleşti. Abdullah Cevdet’in veciz ifadesiyle "Bize ilim değil, faydalı ilim lazımdır" diyen entelektüellerin ülkesinde, hakikatlerin üzerine perde çekmek hep kolay oldu.

Enver Paşa, Sarıkamış’tan İstanbul’a döndüğünde havai fişeklerle karşılandı. Kimse sesini çıkarmadı. İttihatçılar kaçıp, 1921’de Sibirya’daki sürgünden İstanbul’a gelince orduya kabul edilmeyen öfkeli bir yarbay hatıralarını yazana kadar kimse Sarıkamış’ta ne olduğunu bilmedi.

Eğer, Halil Berktay 1970’te Paris’te yerleştiği pansiyonun Ermeni sahibesinden ilk kez o hikâyeleri duymasa, Türkiye 1915’i 80 yıl sonra bile konuşmaya başlayamayacaktı.

İstiklal Mahkemeleri’nin, Dersim Katliamı’nın resmî arşivleri daha birkaç yıl önce açılabildi. Ama hâlâ katliam için "Atatürk hastaydı, bilmiyordu" hikâyelerine inanan Dersimlilerden biri CHP Genel Başkanı.

Batı’daki beyaz Türkler ancak 2013’te polis şiddetiyle tanıştıklarında Kürtleri anlayabildiler.

1994’te daha sonra AİHM’de rekor tazminata çarptırılan Kürt köyü jetlerle bombalanırken, köyler yakılırken, binlerce faili meçhul cinayet işlenirken kullanışlı aptalları oynayan o günkü gazetelerin Genel Yayın Yönetmenleri, köşe yazarları ancak bugün gerilla anılarını yayınlayıp, Kandil’e gitme planları yapıyorlar.

27 Mayısçı entelektüellerin bir kısmı ancak idamlarla uyanabildi. 12 Mart darbesini devrimciler yaptı sanıp destekleyen solcular ise ancak Balyoz Operasyonuyla uyanmışlardı. 9 Mart’ta darbeye teşebbüsten yargılananlar yıllarca darbe mağduru diye dolaştılar bu ülkede. Nazi mağduru Başkonsolos, üç teknisyeni İngiliz diye öldürenlerden, barış ve demokrasi kahramanı çıkaran karanlığı kimse sorgulamadı. Yıllar, yıllar sonra Mehmet Ali Birand yazmasa ordunun Kıbrıs Çıkarmasında kendi gemisini batırdığını bilmiyorduk. 1977 1 Mayıs’ında aslında ne olduğunu ise kimse soğulamaya cesaret edemedi. 12 Eylül’ün kullanışlı aptalları üzerine ise bizzat Kenan Evren tarafından yazılmış "12 Eylül’den Önce ve Sonra Ne Demişlerdi?" diye kitap bile var.

Barışı yapmaya çalışan Özal’a karşı Emin Çölaşan’ı tutan kullanışlı aptalların hikâyeleri yazılmayı bekliyor. 28 Şubat’ın kullanışlı gazetecilerinin farkı aptal olmamalarıydı. Şeriat korkusuyla nasıl kullanıldıklarının farkına varanlardan nedamet getirenlerin sayısı hâlâ bir elin parmaklarını geçmez.

2000’lerin başındaki darbe planlarının, sonra Cumhuriyet Mitinglerinin, 27 Nisan’ın kullanışlı aptallarının, karargahlara gidip darbe dilenen profesörlerin, paşalarla darbe toplantısı yapan medya patronlarının, gazetecilerin zavallı hikâyeleri iddianamelerden, günlüklerden okunabilir.

Ama Türkiye’nin "Kullanışlı Aptal" tarihi burada bitmiyor. Bundan sonrası da tarihçiler tarafından yazılacak. Onlara torpil geçilmeyecek. Ve şu ana kadarki kısmını konforlu koltuklarından izleyenlere uzatılacak bu kez parmaklar.

Demokratikleşme, sivilleşme için, askerî vesayete karşı iyi niyetli duyguları, öfkeleri sömürülen liberal-sol-demokrat aydınların, gazetecilerin kullanışlılık hikâyeleri de eklenecek bu tarihe.

Bundan kimse kaçamaz. Burası öz eleştiri sevmeyen bir ülke. Öyle olmasa Sarıkamış’ı 90, 1915’i 85, Dersim’i 70 yıl sonra konuşur muydu? İlk öz eleştiri veren bütün suçları üstlenmiş olur.

Bugüne kadar haklı olarak herkesi geçmişiyle yüzleşmeye çağıranlar, herkesi parmaklarını uzatıp öz eleştiriye davet edenler bu kez yüzleşmeye ve öz eleştiriye çağrılıyor ve çağrılacak.

Gelmek istemeyecekler, "ama ben" diye tarihi tersten yazmaya çalışacaklar, tıpkı diğerlerinin yaptığı gibi.

Tıpkı birkaç gün önce Taraf’ın sürmanşetten yaptığı gibi.

Hatırlatırım, çalıştığım yıllarda Taraf’ın yayınladığı Kafes Planı haberinin sonradan düzmece olduğunun ortaya çıktığını yazdığım yazıda kendi öz eleştirimi verirken "Kullanışlı Aptal" sözünü bizzat kendim için kullandım. Aynı sözü bana karşı hakaret olarak kullanmak gibi "buluş"lara tevessül edenlerin "kullanışsız kurnazlıkları" insanda cevap verme isteği bile uyandırmıyor o yüzden.

Tam da Kafes’in de içine atıldığı Poyrazköy Davası’nda kalan beş tutuklu sanığın da tahliye edilmesinden sonra, somut iddiaların olduğu bir yazıya verilecek cevap "Hayır yanılıyorsun yine, o dava şöyle şöyle haklıydı ve o haber doğruydu" olmalıydı.

Yoksa içim sızlayarak baktığım eski ve bir zamanlar çok sevdiğim gazetem Taraf’ın sürmanşetindeki yazı gibi "salak sensin taaam mı" gibi ergen liseli atarları değil.

Haklılar onlar kullanışlı aptal değil. O yazıda kullanışlı bile olamayacak saf bir aptallık var sadece. Ama bu çeşit bir aptallığı bile kullanışlı bulanlar var demek ki. Haki renkli üniformalıların vesayetine kafayı takıp, kendini lacivert renkli üniformalarının vesayetinin şefkatli kollarına terk etmiş bir kullanışlılık bu. Yani bir tane iddianamenin tek bir sayfasını okumamışların gerçek karşısında sarımsaklar çıkarmasının sebebi bağnazlık olmasa gerek. Bu gayet gözü açık, kullanışlı bir ahlaksızlık.

"Kartaca yıkılmalı, Erdoğan gitmeli" diyenlerin her şeyi mubah buldukları bir kullanışlı ahlaksızlık bu. Polis radyosuna dönmüş gazetede sosyalist ütopya pazarlamacılığının, barış karşıtı paralel devletle paralel hattan hükümeti barıştan vurmaların başka bir açıklaması zor bulunur.

Balyoz’da Taraf’ın haberinden sonra çıkmış Gölcük cd’lerinden birini şüpheli hale getiren bilirkişi raporunu bile "Polislerimiz, savcılarımız en iyisini bilir" diye karşılamanın gönüllü kullanışlılık dışına bir açıklaması zor bulunur.

Zor olacak. Öz eleştiriye cesaret edenleri entelektüel bir cadı avı bekliyor. Başlarında dönek, satılık diyen zamane Emin Çölaşanlarını bulacaklar. Kaça satıldığın sorulacak, geçmiş kafana vurulacak. "Niye şimdi" diye sigaya çekileceksin.

Hanefi Avcı’nın bile 2009’a kadar şüphelenmedim dediğini, hükümetin çok safmışız dediğini o kadar erken görmemiş olmanın utancı bizim olsun. Mezarlardan ölüleri, Kamboçya’dan öğretmenleri kaldırıp oy vermeye çağıran bir cemaatin bütün bunları yapabileceğini, düğmeye bastığında harekete geçen bir paralel devlete sahip olduğunu, Koç’a bir ananas, Haberal’a cuma namazında bir omuz mesafesine kadar geldiğini görmemek de.

Taraf’ta Sri Lanka’daki kolejdeki bir öğretmen maaşından az alırken göremediğimizi, Türkiye’de ABD’deki charter okulundaki öğretmenin maaşından az alırken görmek de.

Ama hiçbiri sizi kendi hesabınızı vermekten kurtaramayacak. Bilmem farkında mısınız; Berlin Duvarı’nın çöküşünü kabul etmeyen komünistlere benziyorsunuz.

Türkiye 60 yıllık askeri vesayeti tasfiye etti. Her tasfiye süreci kirlidir. Biz de temizlenirken kirlendik. Şimdi bir inşa sürecindeyiz. Ve her inşa süreci işe önce tasfiye kirliliğini temizleyerek başlar. Bugün yeniyi inşa etmeden önce ilk yüzleşmemiz gereken gerçek şudur: Derin devleti tasfiye ederken bir paralel devletimiz oldu. Dün demokratlık o derin devlete karşı çıkmaktı, bugün ise onun mirasçısı paralel devlete. İsyan ahlakıyla hesap sorduktan sonra şimdi sorumluluk ahlakıyla hesap vermenin zamanı geldi. Yeni ve temiz bir Türkiye; belki herkes biraz kirlendikten sonra kurulacak ancak…

Kullanışlı aptallık köprüden önceki belki son çıkışınız olabilir. Bundan sonraki tek yol kullanışlı ahlaksızlığa gidiyor çünkü…

MEDYA DOSYASI /// BİR AKP MUHAFIZI OLARAK YILDIRAY OĞUR !

Türkiye Gazetesi yazarı Yıldıray Oğur’un Ergenekon ve Balyoz darbe planlarını yazan gazeteciler için kullandığı "Kullanışlı aptallar" sözü medyanın önemli gündem maddelerinden biri oldu. Yolsuzluk soruşturmalarının gündemden düşmesi için ulusalcı kesimlere hedef göstererek Ergenekon ve Balyoz davalarına kumpas diyen ekibin ön safına yerleşen Yıldıray Oğur, ‘Gezi Parkı imar rantına kurban edilmesin’ diye protesto eden eylemciler için ise "Kemalistlerin AKP’ye karşı devrim girişimi!" demişti. Kendisini darbe girşimi tanımlama uzmanı ilan eden Yıldıray Oğur’un, Gezi protestoları için yaftası buydu. Artık kılıcı keskin bir AKP muhafızı olan Yıldıray Oğur için Gezi olayları İslamofobik Kemalistlerin AKP’ye darbe girişimi, yolsuzluk operasyonları Cemaatin AKP’ye darbe planı ve sıkınşınca da Ergenekon ve Balyoz davaları koskoca bir kumpas!

KULLANIŞLI APTALLAR SERAMONİSİ

Tarihin en büyük yolsuzluk ve rüşvet skandalını gölgelemek için büyük çaba sarfeden AKP’li gazetecilerin gayretleri yolsuzlukları gibi gerçekten tarihe geçecek cinsten. Yolsuzluklar konuşulmasın diye denenmedik taktik bırakmıyor AKP’li gazeteciler. Kimisi canlı yayında yolsuzlukların herkes tarafından bilindiğini anlatan başka bir gazeteci daha fazla konuşmasın diye kaşlarını yırtarcasına yukarı kaldırarak uyarırken kameralara takılıyor, kimisi Reza Zerrab’ın para transferlerinin haberi ilk kendi gazetesinde yayınlandığı söylenince canlı yayını terkediyor kimisi de trafikte birilerinin peşine takılıp kırmızı ışıkta durup durmadığını kontrol ediyor… Hakkını yemeyelim, en akıllı taktiği ise Türkiye Gazetesi "kullanışlı aptal" yazarı Yıldıray Oğur uyguluyor. Yanlış anlamayın bu ifade bize ait değil. Oğur bizzat kendisini böyle tanımlıyor. Yoksa PM olarak bizim insanlara hakaret etme ve aşağılama zaafımızın olmadığını bilirsiniz.

HANGİ APTAL KENDİSİNİ YÜZLERCE KEZ KULLANDIRIR

Sizce Yıldıray Oğur, 10 yıl sonra hatırlansa nasıl ve hangi sözüyle hatırlanır? Evet doğru tahmin ettiniz, kendisinin de dahil olduğu, Ergenekon ve Balyoz darbe planlarını yazan gazeteciler için kullandığı "Kullanışlı aptallar" sözüyle elbette… Ulusalcı kesimlere Cemaat’i hedef gösterip AKP’nin yolsuzluklarını örtebilmek için bir maziyi yok etti tek sözüyle Yıldıray Oğur. Halbuki Taraf gazetesinde Ergenekon, Balyoz, Kafes, Ayışığı, Sarkız ve Yakamoz darbe planları ile ilgili yazdığı yüzlerce yazısı ve yayına hazırladığı haber var Oğur’un. Bir insan ‘aptal’ hatta dünyanın en geri zekalı adamı olsa bile, tam 6 yıl boyunca hem de yüzlerce kez kendisini bir örgüte kullandırır mı? Oğur’un kendi tanımlamasından anlaşıldığına göre kullandırabiliyormuş.

ZAMANLAMASI EN MANİDAR KUMPAS

Peki, Yıldıray Oğur "kullanışlı aptal" olduğunu ne zaman farketmiş? Türkiye tarihinin en büyük yolsuzluk ve rüşvet skandalının ortaya çıkarılıp AKP’nin kirli çamaşırları ortaya serilince! Ne garip zamanlama değil mi? Tıpkı Başbakan Tayyip Erdoğan’ın Başdanışmanı Yalçın Akdoğan’ın olduğu gibi Yıldıray Oğur’un beynindeki ampul de, yolsuzluk skandalı patlayınca yanıvermiş. Hani son zamanların moda tabiri var ya, "Zamanlaması manidar" diye, işte yakın tarihin zamanlaması en manidar çıkışı bu! Yıllarca halktan "Çetelerle mücadele ettik. Darbecilere hak ettikleri cezaları verdik" deyip oy isteyeceksin, yolsuzlukların ortaya çıkınca da hedef saptırmak için "Darbe davaları kumpastı" diyeceksin.

Yemezler Yıldıray Oğur, yemezler… Anadolu insanı saftır, temizdir ancak sandığınız gibi aptal da değildir. Hele "kullanışlı aptal" hiç değildir.

SİZİ GİDİ DARBECİ GEZİCİLER SİZİ…

Söz darbe girişimlerinden açılmışken, Yıldıray Oğur’un darbe algısına bakalım biraz. Ulusalcı kesimlere Cemaat’i hedef gösterip AKP’nin yolsuzluklarını örtebilmek için Ergenekon ve Balyoz’u darbe girişimi olmaktan çıkardı. Peki, Yıldıray Oğur kriterlerine göre ‘darbe’ nedir? Hangi özellikleri taşırsa bir girişim darbe olarak tanımlanır? Evet, Yıldıray Oğur’a göre 17 Aralık’ta yapılan ve 25 Aralık’ta yapılması engellenen yolsuzluk soruşturmaları, Cemaat’in AKP’ye yönelik darbe planı! Ergenekon ve Balyoz davaları kumpas; yolsuzluk operasyonları ise darbe girişimi! Oğur kriterlerine uyan başka bir darbe girişimi var mı? Evet var! ‘Gezi Parkı imar rantına kurban edilmesin’ diye protesto eden eylemciler de darbeci. Hem de öyle az uz değil! Gezi eylemcileri, AKP’yi devirmek için ayaklanan İslamofobik Kemalistler! İşte AKP muhafızı Yıldıray Oğur’un kriterlerine göre Gezi eylemcileri de "Ağaçlar kesilmesin, Gezi Parkı AVM için talan edilmesin" diyen eylemciler değil, AKP’nin sessiz devrimle yıktığı Birinci Cumhuriyet’in direnişçileri…

GEZİ EYLEMLERİ, KEMALİSTLERİN AKP’YE KARŞI DEVRİM GİRİŞİMİ

Yıldıray Oğur’un Ergenekon ve Balyoz’u darbe girişimi olmaktan çıkaran sözlerini göz önüne alınca yazdıklarımız size garip gelebilir. Haklısınız, defalarca yapılan darbeleri ve darbe girişimlerini, provokasyonları, suikastleri ve kan gölüne dönen toplumsal olayları aklama pahasına darbe davalarını bir anda kumpas olarak tanımlayan birinin, kendisini "Akil İnsan" ilan eden Başbakan’ı gibi, Gezi Parkı’na çadır kuran birkaç yüz genci darbeci olarak nitelemesi inanılır gibi değil. Bakın, Gezi olaylarının en sıcak günlerinde, 8 Haziran’da, Star Gazetesi’nin Açık Görüş sayfasına yazdığı "#direndemokrasi" başlıklı yazısında neler diyor Yıldıray Oğur: "Gezi Parkı ayaklanması, dindarlar ve Kürtler tarafından sessiz bir devrimle yıkılmakta olan Birinci Cumhuriyet’e siyaseten veya sosyolojik olarak bağlı Kemalistlerin, solcuların, liberallerin (hatta bir grup dindarın) kurduğu yeni ittifakın soft bir karşı devrim girişimidir. Aslında direnen Gezi değil, Birinci Cumhuriyet’tir… O halde bize de şöyle demek düşer: #direndemokrasi." Oğur, dershanelerin kapatılması tartışmalarının başladığı günlerde 27 Kasım 2013’te yazdığı "Başbakan’ın hakkı Başbakan’a, Hocaefendi’nin hakkı Hocaefendi’ye…" başlıklı yazısında da ise, "Gezi Parkı ayaklanmasında tekrar nükseden İslamofobik, oryantalist dilin dost zannedilen laik demokratların bile hâlâ resmî dili olduğunu hatırlatmakta fayda var" ifadelerini kullanıyor. (http://haber.stargazete.com/acikgorus/direndemokrasi/haber-760923) (http://www.turkiyegazetesi.com.tr/yildiray-ogur/576958.aspx)

Ergenekon ve Balyoz davalarına kumpas diyen Yıldıray Oğur, Gezi olayları için ne diyor? "Kemalistlerin AKP’ye karşı devrim girişimi!"

Evet, Taraf Gazetesi’nde 15 Mart 2012’de yazdığı "Eyvah, İslamcı ulusalcılar" başlıklı yazısında İslamcı yazarlardaki komplocu yaklaşımı eleştiriyor ve ‘başörtülü İslamcı bir yazar’ olarak ifade ettiği Habertürk yazarı Nihal Bengisu Karaca’yı, Türk Solu’ndan Gökçe Fırat ve Akşam Gazetesi’nden Oray Eğin’le aynı kalemi kullanmakla suçlayıp "Şimdilerde Kemalistlerin açtığı bu kutlu komploculuk yoluna girmiş bazı İslamcı arkadaşları o yüzden şimdiden uyarmak isterim" diyordu ancak daha üst perdeden bir komplocu yaklaşımla, Gezi protestocuları için darbeci yaftasına sarılıyordu Yıldıray Oğur!

Hasılı, Gezi olayları İslamofobik Kemalistlerin AKP’ye karşı devrim girişimi, yolsuzluk operasyonları Cemaat’in AKP’ye darbe planı ve sıkışınca da Ergenekon ve Balyoz davaları koskoca bir kumpas!

Keşke Ergekon ve Balyoz davaları için ‘kumpas’ dediği için kendisini canlı yayına çağıran gazeteciler, Ergenekon ve Balyoz’un neden darbe girişimi olmadığını sormadan önce, Gezi darbecilerinin karanlık darbe planlarını anlattırsalar Yıldıray Oğur’a.

Ne dersiniz, biz de Yıldıray Oğur’un AKP’nin yolsuzluklarını örtme adına yaşadığı bu savrulma için Ahmet Kaya gibi, "Nerden baksan tutarsızlık. Nerden baksan ahmakça" diyelim mi?

Tutarsızlık diyelim ama ahmakça olup olmadığının takdirini size bırakalım.

YILDIRAY OĞUR’DAN KOMPLOCU AKP’LİLERE SERT ÇIKIŞ

GENELKURMAY’IN YAPAMADIĞINI AKP’YE YAPTIRIYORLAR

YILDIRAY OĞUR’DAN KASET KOMPLOLARINA VERYANSIN

/// YANDAŞ KALEM YILDIRAY OĞUR ULUDERE OLAYINI DEĞERLENDİRİYOR /// Devlet resmen özür dilemeli ///

Yıldıray Oğur

yildiray.ogur

Genelkurmay Askeri Savcılığı, Uludere’de 34 sivilin F-16’larla bombalanmasında sorumluluğu olan 5 üst düzey askeri yetkili hakkında kovuşturmaya gerek yok kararı verdi. Bunu yaparken de o günün dakika dakika isim isim tüm hikâyesinin anlatıldığı 16 sayfalık bir gerekçeli karar yayınladı.

16 sayfalık karara göre Uludere Katliamı’yla bitecek kara gün 28 Aralık günü saat: 15.40’ta başlıyor.

“Gözcü” adlı İnsansız Hava Aracı Tatvan’daki görevini tamamlıyor ve davanın beş sanığından biri olan 2. Ordu Komutanlığı İstihbarat Başkanı Albay Aygün Eker her şeyi başlatan emri veriyor.

Albay Eker İHA’yı askerî mahkemenin kararında dikkat çekici vurguyla söylersek “normal planlamaya göre yaklaşık 5 km daha batıdan başlayacak şekilde” Düğün Dağı bölgesinden Çukurca Bölgesi’ne kadar sınır hattında keşif için görevlendiriyor.

16.50’de bölgeye giden İHA, 17.20’de sınırın 6-7 km güneyinde motorlu araçlar tespit ediyor. 17.35’te araç sayısı 7’ye çıkıyor. 17.45’te görüntüleri aynı anda izleyen 23. Jandarma Sınır Tümen Komutanlığı ile 2. Ordu arasında görüntülerdekinin ne olduğuyla ilgili telefon trafiği başlıyor.

İşte burada ilginç bir şey daha oluyor. 17.50’de 23’üncü Jandarma Sınır Tümen Komutanlığı, 2. Ordu Komutanlığı’na İHA’nın gösterdiği hedefe topçu atışı yapılacağını bildiriyor ama Komutanlık İHA ve diğer unsurlarla koordine yapılmadan atış yapılmaması talimatını veriyor.

17.55’te 23’üncü Jandarma Sınır Tümen Komutanı Tümgeneral İlhan Bölük İkinci Ordu Komutanlığı’na “görüntülerdeki terörist, topçu atışı yapma” isteğini tekrar iletiyor. (Halbuki Meclis’teki Uludere Komisyonu’na verdiği ifade aynı Tümgeneral operasyonun Ankara’dan yönetildiğini anlatmıştı.)

Tümgeneral Bölük’ün talebine, aynı görüşmede bulunan Jandarma Asayiş Kolordu Komutanı Korgeneral Yıldırım Güvenç de destek veriyor. Fakat 2. Ordu Kurmay Başkanı Tuğgeneral Halil Erkek ise direnmeye devam ederek; kararlarını gözden geçirmelerini istiyor.

18.00’de İHA’lara ilk talimatı veren 2. Ordu Komutanlığı İstihbarat Başkanı Albay Aygün Eker 2. Ordu Komutanı Orgeneral Servet Yörük’ü ikna etmek üzere makamına çıkıyor. Görüntülenen yerin PKK kamplarına yakın olduğunu, Fehman Hüseyin ve üst düzey PKK’lıların bölgeden telsiz sinyallerinin geldiğini, istihbarı bilgilere göre bu tarihlerde bir saldırı beklendiğini anlatıyor ve sınır dışına topçu atışına izin istiyor.

18.05’te sınır dışına topçu ateşi talebi 2. Ordu tarafından Kara Kuvvetleri Komutanlığı’na telefonla iletiliyor. Kara Kuvvetleri İstihbaratı görüntüleri ve raporları inceliyor ve onlar da

“terörist bunlar” diyor. Yurt dışına topçu atışı talebi 18.20’de Genelkurmay Harekât Merkezi’ne iletiliyor.

Bu sırada İHA’lar 18.15’te motorlu araçların olduğu bölgeye hayvan ve insanlardan oluşan 20 ısı kaynağının daha geldiğini görüyor, 5 dakika sonra bu kez Kuzey’den aynı büyüklükte başka bir grup daha araçların yanına geliyor.

Genelkurmay’da acil durum değerlendirmesi yapılıyor. İstihbarat Albay Serdar Eren talebi Genelkurmay Hedef Analiz ve Değerlendirme Şube Müdürü Albay Zorlu Topaloğlu ve daha sonra adı görevden alınmasıyla gündeme gelecek 2. İstihbarat Analiz ve Değerlendirme Saire Başkanı Tuğgeneral Ali Rıza Kuğu’ya bildiriyor. Genelkurmay Görüntü Merkezi’ne gelen iki komutan ilk terörist tespitini yapan Albay Aygün Eker’le telefonda konuşuyorlar. Albay Eker mahkeme kararına göre yine görüntülerdekilerin “terörist olabileceklerini” bildiriyor. Görüntüleri izleyen, istihbarat raporlarını değerlendiren Tümgeneral Ali Rıza Kuğu top atışı talebini onaylıyor.

Bu arada 19.03’te Genelkurmay İstihbarat Başkanı Orgeneral Yaşar Güler de Genelkurmay İzleme Merkezi’ne geliyor, görüntüleri izliyor ve “terörist” tespitine o da katılıyor.

Orgeneral Gürel, Tuğgeneral Kuğu’nun da katıldığı değerlendirme toplantısından top atışının yeteli olmayacağı, grubun kalabalıklığı ve üç ayrı yerden hareket etmesi yüzünden hava harekatı yapılması gerektiği kararı çıkıyor. Orgeneral Gürel, 19.20-19.30 arası izin için Genelkurmay İkinci Başkanı’na gidiyor. Bu arada İHA’dan grubun sınırı geçmek için harekete geçtiği bilgisi geliyor. Genelkurmay yurt dışına topçu ateşi talebinin kabul edildiğini telefonla acilen Karar Kuvvetleri’ne bildiriyor.

Ama Genelkurmay İkinci Başkanı, hava harekâtı yapılacaksa sınır dışına topçu atışının bekletilmesi talimatını veriyor ve 19.30’da yurt dışına atışı durdurma talimatı Kara Kuvvetleri’ne bildiriliyor.

2. Başkan MGK toplantısı yüzünden karargâhta olmayan Genelkurmay Başkanı Necdet Özel’e durumu telefonla bildiriyor. Özel, karar verebilmek için “tespitle ilgili konuların işlendiği” haritanın konutundaki çalışma ofisine gönderilmesini istiyor.

Saat 20.oo’de Orgeneral Özel incelemesini tamamlayıp hava harekatının yapılmasına onay veriyor. Genelkurmay’da incelemeler sürerken 23’üncü Jandarma Tümen Komutanlığı 19.34’ten itibaren yurt içine top atışlarına başlıyor. 19.34’ten- 20.21’e kadar 12 top atışı yapılıyor. Hava harekatı için grup izlenmeye devam ediliyor. Yine mahkemeye göre topçu atışlarına rağmen grubun öndeki parçası 20.45’te sınıra sıfır noktasına kadar ulaşıyor. Gruptan ayrılanlar ise yükse yerlere gidip, tekrar geri dönüyorlar. Genelkurmay’da bu hareketlilik grubun terörist grup olduğu değerlendirmesini teyit edici bulunuyor. Ve 21.39’da F-16’lar bombalamaya başlıyor. 21.43’te ikinci bombalama yapılıyor. 22.02’de hareket eden grup üçüncü kez, 22.24’de bir yerde bekleyen grup dördüncü kez bombalanıyor.

Askeri yargının kararına göre ölenlerin Roboskili siviller olduğunu askerin ilk fark ettiği saat: 22.20. Bölgede grubu takip etmesi için görevlendirilen ama hava saldırı kararından önce karakoluna dönmesi emredilen Gülyazı Karakolu Komutanı Başçavuş Vehbi Göçmen, beraberinde köy korucuları Mesut Encü ve timiyle birlikte köye girerken köyün girişinde köylüler araçlarını durduruyor ve Lezgin Encü “Bizim çocuklar kaçaktan gelirken uçaklar bombalamış” diyor. Aynı sırada köy muhtarının aradığı Başçavuş’un “böyle bir şey olamaz, terörisler bombalandı” dediğini aktarıyor askerî mahkeme. Yine mahkemeye göre: “O saate kadar köyden kaçağa gidenler olduğu karakola bildirmemiş.”

Mahkeme kararının bundan sonraki kısmında dört önemli nokta var. Biri sınır bölgesinde o tarihlerde artan PKK hareketliliğiyle ilgili istihbarat raporları. Özellikle sınıra yakın Fehman Hüseyin ve üst düzey PKK’lılardan gelen yoğun telsiz sinyalleriyle ilgili raporlar bunlar. Askerî mahkemenin MİT’i korumak gibi bir derdi olduğunu düşünmüyorsak bu atıf yapılan onlarca istihbarat bilgisinde MİT’e hiç atıf yok. Yani istihbaratı MİT verdi iddiası bu kararla çöküyor. Tabii Genelkurmay, askerî istihbaratı harcama pahasına MİT’e tutkuyla bağlı değilse.

İkinci vurgu, atışlara, bölgede bilinen askerî operasyona, köyden olan koruculara rağmen köylülerin kaçağa gittiklerinin askerlere bildirilmediği. Demek ki daha önce bildiriliyormuş.

25 Aralık günü, yani katliamdan bir gün önce Irak Kürdistanı’nın istihbarat örgütü Parastin’den iki kişinin Uludere’nin Ortabağ köyünde bir evde bir toplantı yaptıkları, bölgedeki karakollar ve askerler hakkında bilgiler ve fotoğraflar aldıkları ve 26 Aralık’ta bu bilgilerle Erbil’e döndükleri istihbaratı da herhalde ilk kez bu kararla ortaya çıktı. Bu ne anlama geliyor, bilinmez. Ama o sıralarda Uludere istihbaratını verdiği gerekçesiyle infaz edilen ve tutuklanan iki kişiyle ilgili haberler çıkmıştı.

Ve bence en ilginç atıf: Askerî mahkeme kendi ifadesiyle “askerlerin en kısa zamanda bir karar alıp uygulamaya kendilerini zorunlu hissetmesine” gerekçe olarak daha önce Hantepe, Gediktepe, Dağlıca baskınları sırasında “Heronlar PKKlıları gördü ama vurmadı” haberlerini, bunlar nedeniyle açılan soruşturmaların askerler üzerinde oluşturduğu baskıyı göstermiş.

Generallerin “dağ kadrosu” diyerek Heronların gördüğü PKK’lıları vurmadığı, hatta Heronları vurma talimatı verdiği, PKK’yla iş birliği yaptığına dair her gün yeni bir manşet, bir casusluk soruşturmasından bilgi çıktığı günlerdi.

Tabii aynı zaman diliminde bir de her şeyin sebebi gösterilip, yakalanması neredeyse fetişleştirilen Fehman Hüseyin kültüyle ilgili haberleri hatırlamakta da fayda var.

Sonuç olarak Askeri Mahkeme,” en üst düzeye kadar soruldu, araştırıldı, yanlış bir karar verildi ama bilerek yapılmadı, kasıt yoktu” diyerek bu beş sanık hakkında kovuşturmaya gerek yok kararına vardı.

Askeri Mahkeme’de anlatılanlar doğruysa, tartışmalar, sürekli üst merciye topu atmalar köylülerin kaçakçı oldukları bilinerek, kasıtlı olarak bombalanmadığını gösteriyor. Öncesinde aylardır süren “Gördün, niye vurmuyorsun” haberlerinin, soruşturmalarının oluşturduğu baskı üzerinde ayrıca düşünülmelidir.

Başbakan’ın sözleriyle “Ankara’nın karanlık dehlizlerinde” kaybolmayıp faillerin ve olayın isim isim, saat saat (hem de Askerî mahkeme tarafından) açıklanması önemlidir.

Ama tüm bunlar 34 insanın ordunun yanlış bir kararı yüzünden katledildiği gerçeğini değiştirmiyor. Aynısı Afganistan’da olduğunda yapanlar belki ceza almadı ama bilgi akışında kusurlu olduğu iddia edilen Almanya Genelkurmay Başkanı Wolfgang Schneiderhahn istifa etti.

Burada da yapılması gereken Başbakan’ın daha önce gerekirse devlet özür diler sözünü yerine getirip devlet adına resmen özür dilemesi ve en son karar verici olarak Genelkurmay Başkanı’nın gereğini yerine getirmesidir.

Adaletin gereği budur…

YANDAŞ KALEM YILDIRAY OĞUR : Paralel devlet ve yeniden yargılama…

Başbakan’ın, paralel devlet konusunda geri adım atmayacağı anlaşılıyor. Ergenekon ve Balyoz davalarıyla ilgili de yeniden yargılamaya mesafeli değil.

Dolmabahçe‘deki toplantıya Başbakan bakanlarıyla birlikte geldi, kısa bir konuşma yaptı ve “Ben ve bakanlarımız bütün sorularınıza cevap için buradayız, bugün burada her şey cevabını bulsun, kafalarda soru işareti kalmasın” diyerek masaya oturdu. 4 saat süren toplantıda Başbakan’ın oğluyla ilgili iddialardan, El Kadı meselesinden, cemaatle kavgaya, Ergenekon ve Balyoz davalarına kadar her şey adı verilerek, sansürsüz soruldu ve Başbakan her soruya tek tek cevap verdi. Bazı konularda topu bakanlara bıraktı, onlar soruları cevapladı. “Yandaşlarla buluştu” diyenlere Başbakan’ın benzer toplantılarında o “muhalif” gazetecilerin halini göstermek lazım.

Başbakan manşeti toplantının sonunda Star Genel Yayın Yönetmeni Yusuf Ziya Cömert’in “Cemaatle süren bir diyalog var mı” sorusu üzerine attı. Başbakan “Evet, yazılı bir metin geldi” dedi.

Bu metinde dershaneler ve atamalarla ilgili mevzular olduğundan bahsetti. Yine mektupta yer alan medya üzerinden salvoların bitmesiyle meselenin çözülmeyeceğini söyledi. Ama medya üzerinden saldırıların devam etmesinden yakındı (ama birkaç gündür burada da bir yumuşama var) diye şerh düşerek. Ama bunun hemen arkasından sıraladıkları karşı karşıya olduğumuz tabloyu ve Başbakan’ın bu sulh adımına bakışını ortaya koydu: İşin yargı boyutu, paralel devlet boyutu önemli, o konudaki tavır ne olacak önemli. Sürekli böyle şantajlarla mı karşı karşıya kalacağız.

Bir espri üzerine mektup için “Evet ıslak imzalı” diyen Başbakan yine bir soru üzerine mektubun “çok yakın bir zamanda” geldiğini aktardı. Başbakan yazılı bir metinden, ıslak imzalı bir mektuptan bahsetti.

Evet “Bana yazıldı” demedi. “Cumhurbaşkanına geldi de demedi. Bu konuda ayrıntıya girmedi. Mektuptan ilk Başbakan bahsettiği için ona geldiğini düşünmek herhalde tuhaf değil. Akşam saatlerinde “Mektubun herhangi bir pazarlık içermediğini, Cumhurbaşkanı’na yazıldığını” açıkladı Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı. Ardından Herkül.org sitesinde çıkan mektuptan alıntıların olduğu yazıdaki “Hocaefendi, mektupta muhtevanın Başbakan’la paylaşılması arzusunu da dile getirdi” cümlesi ilk red eden açıklamadan daha açıklayıcıydı. Anlaşılan mektup, Fehmi Koru üzerinden Cumhurbaşkanı’na ve Başbakan’a ulaşmış. Yani mektup Cumhurbaşkanına gönderilip, Başbakan’a cc edilmiş. Esas kavganın tarafı olan, dershane, bürokrasideki tasfiyelerin icracı makamının adresine gelmiş. Mektupta görev yerleri değiştirilen bürokratlara açıkça sahip çıkılması ise fazla söze gerek bırakmıyor. Mektubun 17 Aralık operasyonundan sonra gelmiş olmasının da altı çizilmeli.

Başbakan’ın da bu konuda kafası net. Önce paralel devlet konusunda bir tavır bekliyor cemaatten Başbakan paralel devletle hesaplaşma konusunda geri adım atmayacak. “Kula mı kulluk edeceksiniz hakka mı kulluk edeceksiniz” derken de atıflar buna. “Dershane tartışmasından sonra bekliyorduk bunu, bir hafta önce haberi gelmişti, ama böyle olacağını düşünemedik” diyor 17 Aralık Operasyonu için. Başbakan paralel devlet derken Baykal’a komplodan, kendisinin dinlenmesine, BDPlilerin tahliye edilmemesine hatta 28 Şubat tahliyelerine, soruşturmanın işadamı ve medyaya uzanmamasına kadar her şeyin arkasında olduğu bir yapıdan bahsediyor. Özellikle ofisinin dinlenmesiyle ilgili konuda sorumluların açıklanacağını söylüyor. Bu konuda artık hiçbir şeyin kamuoyundan saklanmayacağının, bunları saklamanın paralel yapı güçlendirdiğinin altını çiziyor. Başbakan’ın tarif ettiği paralel devlet kriminal bir örgüt. Korkutucu. Demokrat herhangi bir insanın hiçbir tevil ve tefsirle savunamayacağı bir yapı.

Tartışma artık alenileşti. İyi de oldu. Her şeyin açıkça konuşulması önemli. Belki cemaat Hocaefendi’nin mektubunun tam metnini de yayınlayarak bu şeffaflaşmaya katkı yapar.

Gerçeğin çölüne hoşgeldiniz. Bu kadar açık bir iktidar mücadelesinde, meşru siyasi iktidarın bir paralel paralel devlet tarafından yargı üzerinden tehdit edilmesi karşısında hala hukuk, temiz toplum, kuvvetler ayrımı tartışması yürütenlere, hala tarafsız kalmayı temiz kalmak zannedenlere Montesquieu mezarından terlik fırlatsa yeridir.

Notlar:

-Başbakan, açıklamaları sırasında en net eleştiriler bir savcıya gitti. Bir yılda ve soruşturma sırasında 22 kez yurtdışına giden, kayak düşkünü bir savcıyla ilgili imalı göndermeler yaptı. Savcının görevini kötüye kullandığından, işadamlarıyla yanlış ilişkilere girdiğinden bahsetti. Adını vermedi ama bu savcının Zekariya Öz olduğunu tahmin etmek zor değil.

– Ergenekon ve Balyoz davalarıyla ilgili yeniden yargılamaya Başbakan mesafeli değil. Bu konuda topu Adalet Bakanı’na attı. Kumpas sizce var mı sorusuna, net bir cevap vermedi. Usulsüzlüklerin olmuş olabileceğini söyledi.

– Başbakan Hatay’daki MİT TIR’ının durdurulması için “Bayır- Bucak Türkmenlerinde giden yardım” dedi. El Kaide’yle mücadele ediyoruz. Hür Suriye Ordusu muhatabımız”ın altını çizdi. Bunun MİT yasasına göre yapılan kanuni bir iş olduğunu, dünyadaki bütün istihbarat örgütlerinin benzer çalışmalar yaptıklarını” anlattı. Savcının MİT TIR’ına müdahalesinin de 7 Şubat’ın devamı olduğunu vurgulaması da ilginçti. Başbakan’ın açıklamaları arasında yoktu ama ilginç bir not: TIR’a müdahale eden savcı olaydan önce Anadolu Ajansı muhabirini yanına çağırıp, ona TIR şoförünün ses kaydını dinletmiş ve haber yapmasını istemiş. AA muhabiri ise bunu reddetmiş. Daha sonra haber İstanbul ve Ankara Emniyetine yakın muhabirler tarafından yapıldığını da not düşelim.

YANDAŞ KALEM YILDIRAY OĞUR : Montesquieu’nün terliği

Yıldıray Oğur

yildiray.ogur

Dolmabahçe’deki toplantıya Başbakan bakanlarıyla birlikte geldi, kısa bir konuşma yaptı ve “Ben ve bakanlarımız bütün sorularınıza cevap için buradayız, bugün burada her şey cevabını bulsun, kafalarda soru işareti kalmasın” diyerek masaya oturdu. 4 saat süren toplantıda Başbakan’ın oğluyla ilgili iddialardan, El Kadı meselesinden, cemaatle kavgaya, Ergenekon ve Balyoz davalarına kadar her şey adı verilerek, sansürsüz soruldu ve Başbakan her soruya tek tek cevap verdi. Bazı konularda topu bakanlara bıraktı, onlar soruları cevapladı. “Yandaşlarla buluştu” diyenlere Başbakan’ın benzer toplantılarında o “muhalif” gazetecilerin halini göstermek lazım.

Başbakan manşeti toplantının sonunda Star Genel Yayın Yönetmeni Yusuf Ziya Cömert’in “Cemaatle süren bir diyalog var mı” sorusu üzerine attı. Başbakan “Evet, yazılı bir metin geldi” dedi.

Bu metinde dershaneler ve atamalarla ilgili mevzular olduğundan bahsetti. Yine mektupta yer alan medya üzerinden salvoların bitmesiyle meselenin çözülmeyeceğini söyledi. Ama medya üzerinden saldırıların devam etmesinden yakındı (ama birkaç gündür burada da bir yumuşama var) diye şerh düşerek. Ama bunun hemen arkasından sıraladıkları karşı karşıya olduğumuz tabloyu ve Başbakan’ın bu sulh adımına bakışını ortaya koydu: İşin yargı boyutu, paralel devlet boyutu önemli, o konudaki tavır ne olacak önemli. Sürekli böyle şantajlarla mı karşı karşıya kalacağız.

Bir espri üzerine mektup için “Evet ıslak imzalı” diyen Başbakan yine bir soru üzerine mektubun “çok yakın bir zamanda” geldiğini aktardı. Başbakan yazılı bir metinden, ıslak imzalı bir mektuptan bahsetti.

Evet “Bana yazıldı” demedi. “Cumhurbaşkanına geldi de demedi. Bu konuda ayrıntıya girmedi. Mektuptan ilk Başbakan bahsettiği için ona geldiğini düşünmek herhalde tuhaf değil. Akşam saatlerinde “Mektubun herhangi bir pazarlık içermediğini, Cumhurbaşkanı’na yazıldığını” açıkladı Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı. Ardından Herkül.org sitesinde çıkan mektuptan alıntıların olduğu yazıdaki “Hocaefendi, mektupta muhtevanın Başbakan’la paylaşılması arzusunu da dile getirdi” cümlesi ilk red eden açıklamadan daha açıklayıcıydı. Anlaşılan mektup, Fehmi Koru üzerinden Cumhurbaşkanı’na ve Başbakan’a ulaşmış. Yani mektup Cumhurbaşkanına gönderilip, Başbakan’a cc edilmiş. Esas kavganın tarafı olan, dershane, bürokrasideki tasfiyelerin icracı makamının adresine gelmiş. Mektupta görev yerleri değiştirilen bürokratlara açıkça sahip çıkılması ise fazla söze gerek bırakmıyor. Mektubun 17 Aralık operasyonundan sonra gelmiş olmasının da altı çizilmeli.

Başbakan’ın da bu konuda kafası net. Önce paralel devlet konusunda bir tavır bekliyor cemaatten Başbakan paralel devletle hesaplaşma konusunda geri adım atmayacak. “Kula mı kulluk edeceksiniz hakka mı kulluk edeceksiniz” derken de atıflar buna. “Dershane tartışmasından sonra bekliyorduk bunu, bir hafta önce haberi gelmişti, ama böyle olacağını düşünemedik” diyor 17 Aralık Operasyonu için. Başbakan paralel devlet derken Baykal’a komplodan, kendisinin dinlenmesine, BDPlilerin tahliye edilmemesine hatta 28 Şubat tahliyelerine, soruşturmanın işadamı ve medyaya uzanmamasına kadar her şeyin arkasında olduğu bir yapıdan bahsediyor. Özellikle ofisinin dinlenmesiyle ilgili konuda sorumluların açıklanacağını söylüyor. Bu konuda artık hiçbir şeyin kamuoyundan saklanmayacağının, bunları saklamanın paralel yapı güçlendirdiğinin altını çiziyor. Başbakan’ın tarif ettiği paralel devlet kriminal bir örgüt. Korkutucu. Demokrat herhangi bir insanın hiçbir tevil ve tefsirle savunamayacağı bir yapı.

Tartışma artık alenileşti. İyi de oldu. Her şeyin açıkça konuşulması önemli. Belki cemaat Hocaefendi’nin mektubunun tam metnini de yayınlayarak bu şeffaflaşmaya katkı yapar.

Gerçeğin çölüne hoşgeldiniz. Bu kadar açık bir iktidar mücadelesinde, meşru siyasi iktidarın bir paralel paralel devlet tarafından yargı üzerinden tehdit edilmesi karşısında hala hukuk, temiz toplum, kuvvetler ayrımı tartışması yürütenlere, hala tarafsız kalmayı temiz kalmak zannedenlere Montesquieu mezarından terlik fırlatsa yeridir.

Notlar:

-Başbakan, açıklamaları sırasında en net eleştiriler bir savcıya gitti. Bir yılda ve soruşturma sırasında 22 kez yurtdışına giden, kayak düşkünü bir savcıyla ilgili imalı göndermeler yaptı. Savcının görevini kötüye kullandığından, işadamlarıyla yanlış ilişkilere girdiğinden bahsetti. Adını vermedi ama bu savcının Zekariya Öz olduğunu tahmin etmek zor değil.

– Ergenekon ve Balyoz davalarıyla ilgili yeniden yargılamaya Başbakan mesafeli değil. Bu konuda topu Adalet Bakanı’na attı. Kumpas sizce var mı sorusuna, net bir cevap vermedi. Usulsüzlüklerin olmuş olabileceğini söyledi.

– Başbakan Hatay’daki MİT TIR’ının durdurulması için “Bayır- Bucak Türkmenlerinde giden yardım” dedi. El Kaide’yle mücadele ediyoruz. Hür Suriye Ordusu muhatabımız”ın altını çizdi. Bunun MİT yasasına göre yapılan kanuni bir iş olduğunu, dünyadaki bütün istihbarat örgütlerinin benzer çalışmalar yaptıklarını” anlattı. Savcının MİT TIR’ına müdahalesinin de 7 Şubat’ın devamı olduğunu vurgulaması da ilginçti. Başbakan’ın açıklamaları arasında yoktu ama ilginç bir not: TIR’a müdahale eden savcı olaydan önce Anadolu Ajansı muhabirini yanına çağırıp, ona TIR şoförünün ses kaydını dinletmiş ve haber yapmasını istemiş. AA muhabiri ise bunu reddetmiş. Daha sonra haber İstanbul ve Ankara Emniyetine yakın muhabirler tarafından yapıldığını da not düşelim.

/// YANDAŞ KALEM YILDIRAY OĞUR’DAN CEMAAT – AKP SAVAŞI VE GÜNDEM ANALİZİ ///

"Allahümme ecirna min şerril istihbarat!"

Yıldıray Oğur

yildiray.ogur

“Hükümet etmede, niyetlerinden emin olunmayan bürokratik ve politik dar bir oligarşik kadronun tavsiye, yönlendirme ve etkinliğinin tercih edildiği anlaşılmaktadır. Bölücü terör örgütünün unsurlarıyla yürütülen ancak milli vicdan ve haysiyeti inciten ve mevzu hukuku zorlayan sürecin çözüm özelliği belki istenmeden çözülme hayalcilerine fırsat ve olanak sağlar duruma evrilmiştir…”

Bu edebi ve bol mesajlı cümleler AKP Ordu Milletvekili İdris Naim Şahin’in istifa mektubundan. Bu mektubun gaf ve çam devirme rekorlarını altüst ettiği bakanlığı sırasında mesela bir Şehit Aileleri Derneği ziyaretinde “Bu işin şakası olmaz. Bu işin ciddisi de olmaz. Bu işin hiçbir şeyi olmaz" diyen sabık İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin’e ait olduğuna inanmak zor.

Diyelim ikametgâhımız olan bitenin hâlâ bir yolsuzluk soruşturması olduğunun zannedildiği paralel evren ve buna inandık. Peki, yolsuzluk soruşturmasının ortasında, eski bir İçişleri Bakanı’nın istifa mektubunda yolsuzluktan hiç bahsetmeyip, istifasına gerekçe olarak bir yıl kadar önce başlamış ve hâlâ devam eden çözüm sürecini, emniyetteki tasfiyeleri, imalı cümlelerle Hakan Fidan’ı göstermesini de tuhaf deyip geçmeli miyiz?

Ben bu istifa mektubundaki mesajlarla son bir haftada olan bitenin gerçek faillerinin bir parmak izi bıraktığını düşünüyorum. Bu mektubu yazan kalemdeki parmak izlerini takip ettiğimizde yolsuzluğun, Taha Özhan harika ifadesiyle, susturucu olarak kullanıldığı siyasetin kafasına dayatılmış silahı tutan gizli ele de ulaşabiliriz.

Şahin’in önce ikinci cümlesinden başlayalım. Anlaşılan bir önceki İçişleri Bakanı’nın bile neredeyse kendi partisini ihanetle suçlayacak kadar diş bilediği bir büyük kırılma çözüm süreci. En kritik cümle ise “mevzu hukuku zorlayan sürecin” olmalı. Başbakan’ın PKK’nın geri çekilmesiyle ilgili Meclis’ten karar çıkarılması talepleri tartışılırken Âkil İnsanlara söylediği “ya ileride yargılanırsa buna imza atanlar” ihtimaline kapıyı açan, eğer bu hükümet planlandığı gibi devrilirse, önce çözüm sürecinin aktörlerinin yargılanacağıyla ilgili dedikoduları akla getiren bir tehdit cümlesi bu.

Ne büyük bir tesadüf! İlk istifa eden İdris’in (Bal) kendi partisiyle yolları çözüm süreciyle ayrılmaya başlamıştı. Polis Akademisi kökenli İdris Bal’ın Temmuz 2013’te hazırladığı çözüm süreci raporu Bugün gazetesine Başbakan’a sunulan şok rapor. “4 Parçalı Kürt devleti uyarısı” olarak manşet olmuştu. İyimser ve kötümser senaryoların olduğu raporda Bal, kötümser senaryodan yana olduğunu fazla çaktırarak çözüm sürecinin dört parçalı Kürdistan’ın kurulmasına doğru gittiğini iddia ediyordu. Bugün’ün ertesi gün de ısrarla devam ettirdiği raporla ilgili haberinin spotunu da okuyalım:

“Siyasiler ve stratejistler raporun önemine dikkat çekerek uyarıların muhakkak dikkate alınması gerektiğini vurguladı.”

Çözüm sürecinin Kürdistan’a doğru gittiği, PKK’nın bölgede hakimiyet sağladığı, devlet görevlilerinin sokağa bile çıkamadığı temaları o tarihlerden itibaren özellikle de cemaate yakın gazetelerde, köşelerde, endişe, kaygı temalı haber ve yazılarla, yine cemaate yakın strateji kurumlarının sözcüleri ve raporlarıyla dolaşıma sokuldu.

Peki, nasıl olurdu da bir iktidar sonu büyük Kürdistan’a giden bir çözüm sürecine girer ve orada ısrar edebilirdi?

Bu kritik soruya İdris Naim Şahin’in birinci cümlesi cevap veriyor: “Hükümet etmede, niyetlerinden emin olunmayan bürokratik ve politik dar bir oligarşik kadronun tavsiye, yönlendirme ve etkinliğinin tercih edildiği anlaşılmaktadır.”

“Niyetlerinden emin olunmayan…” İşte bu kapıdan çok karanlık dehlizlere doğru giriliyor. İran’a hizmet eden aslen Caferi olan Hakan Fidan’dan, 30 kez İran’a giriş yapan bakanlara, Ankara’yı sarmalamış Persli ajan kadınlarla muta nikâhı yapan AKP’lilerden, yargıyı ele geçirmiş marul yemeyen Yezidilere, orduyu ele geçirmiş, aynı zamanda PKK’yı yöneten Alevi kılığındaki kripto Ermenilere…

Komplo teorisi diye geçmeyin. Biri açılıp biri kapanan sitelerle, müstear adlarla istihbarat yazıları paylaşan yazarlarla bu fikirler uzun bir süredir dolaşımda. Ve bu fikirler Emniyet ve yargı çevrelerinin bugün bu operasyonları yapan savcı ve komiserlerin de yakın çevrelerine, gazetecilere rahatlıkla anlattıkları neredeyse resmî görüşleri.

Bu ağa ilk dikkati Haliç’te Yaşayan Simonlar kitabında Hanefi Avcı çekmişti: “Cemaattin gizli imamları bu sitelerde gerçek ve farklı adlarla köşe yazıları yazmakta ve geniş cemaat sempatizanı kitleleri yönlendirmektedir. Yusuf Gezgin, Y. Derinsoy gibi sahte isimler altında makaleler ve Derin Yapı ve Türkiye gibi kitaplar yazılmaktadır. Sanki birbirinden ayrı kaynaklarmış gibi gözüken şeyler aslında tek bir kaynaktan yönlendirilmekte, hatta zamanla resmî bilgiye dönüşmektedir…”

Neyle karşı karşıya olduğumuzu anlamak için tekrar dönüp daha derin bir kazı yapmak üzere şimdilik o müstear yazarların en meşhuru ve Avcı’nın kitabının ardından bir anda ortadan kaybolan, yazıları internet sitelerinden kaldırılan Aktif Haber yazarı Yusuf Gezgin’in 2012 yılı Şubat ayında yazdığı yazıdan bir bölüm aktaralım:

“Ustalık döneminde oldukça kirlenen, mücahitlikten müteahhitliğe sıçrayan, gemicikleri çoğaltan, havuzları dolduran Hükümet ve Başbakanın çevresi bu durumun biliniyor olmasından ve bir şekilde karşısına çıkabilecek olmasından rahatsızdı. Bu tür davaları açabilecek, hükümetin usta siyasetçilerini ve bakanlarını veya onların yakınlarını sorgulayabilecek en önemli merci 250 denilen organize suçlarla ve terörle uğraşan özel yetkili mahkemelerdi. Hükümetin temel endişesi yargının ve bazı birimlerin hükümet üyelerinin ustalık faaliyetlerinden bir şekilde haberdar olmasıydı. Nasıl olsa Ergenekon ezilmiş, askerler hizaya sokulmuştu. Bundan sonra bu mahkemeler kendi organize suçlarıyla ilgilenebilir, oraya yönelebilirdi. İşte bu korkuyla hükümet işini yapan yargının Hakan Fidan’ı ifadeye çağırmasını problem yaptı, şiddetle tepki verdi ve olayı “bir cemaat hükümet kavgası”na dönüştürdü. Hükümet, Polis ve yargıyı hedefe koyarak bazı hırsızlıkları, ustalıkları görebilecek kadroları tasfiye etmeye; tasfiye edemediklerine de gözdağı vermeye başladı.”

Korkutucu bir öngörü…Ama bir haftasını o dehlizlerdeki şifreli yazıları okuyarak geçiren biri için şaşırtıcı değil bu öngörü…

Esas soru: Devlet Kürt bile diyemezken 1996’da Irak Kürdistan’ında Kürtçe eğitim veren kolej açmış, İslami kesimler Ermenilere, Rumlara, Yahudilere düşmanca bakarken onlarla diyalog başlatmış bir cemaatin içine nasıl olup da bu 90’lar Türkiye’sinin kaçtığıdır.

Kürt meselesinde Şefkat Tepe’lerden bakan, ırkçılık boyutuna varmış bir “Pers” düşmanlığıyla her şeyin arkasında İran gören, muta nikahı akdi arayan bu istihbaratla kirlenmiş aklın, bunca yıl askerî vesayete karşı çıkarken hararetle savunulan sivil siyaset vurgularının yerini bir anda halaskaran-i zabıtan savcı ve polislere bıraktıran akıl tutulmasının kaynaklarını anlamadan hiçbir şeyi anlayamayız, hiçbir meseleyi de çözemeyiz.

Herkesin saygısını kazanmış, uluslararası bir marka olan cemaati eski Türkiye’nin bütün hastalıklarının taşıyıcısı ihtiraslı polis şefleri, nobran savcılar, kifayetsiz gazeteciler, ıskartaya çıkmış öfkeli liberallerin arkasına takıp bile bile uçuruma sürükleten, 40 yıllık emekleri heba ettirmek üzere olan bu akıl tutulmasını en başta cemaat mensupları sorgulamalı. Milyonların gönül verdiği bir hareketi ve onun bütün dindarların gönlüne dokunmuş Hocaefendisini kötü bir iktidar kavgasının ortasında koruma kalkanlarından azade olarak bırakılmasından, bir dinî cemaatin artık diyalog ve hoşgörü yerine polis, kaset, şantaj ve istihbaratla anılmasından, bir korku nesnesi haline getirilip belki de cadı avlarına konu edilmesinden rahatsız olan cemaat mensuplarına Kant, “Sapere Aude!” (Bilmeye-düşünmeye cesaret et) diye sesleniyor.

Belki işe namazların ardından yapılan tesbihata “Allahümme ecirna min şerrin istihbarat” ekleyerek başlamak gerekir

YÜKSEK STRATEJİ TÜRKİYE

strateji, istihbarat, güvenlik, politika, jeo-politik, mizah, terör, araştırma, teknoloji

%d blogcu bunu beğendi: